Strona główna » Prawo » Najnowsze zmiany w prawie

Nowe prawo

Wykaz oraz profesjonalne omówienia najnowszych zmian w prawie. Eksperci analizują wprowadzone w stanie prawnym zmiany i porównują je do stanu obowiązującego poprzednio.

Najnowsze zmiany w prawie

Zmiany wprowadzone przez rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania funkcjonariuszom Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (Dz. U. poz. 1873) oraz rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 listopada 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania inspektorom Inspekcji Ochrony Środowiska uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (Dz. U. poz. 1872) mają na celu uaktualnienie przepisów w związku z wejściem w życie nowych przepisów zmieniających ustawy, w których określone zostały wykroczenia podlegające karze grzywny w drodze mandatów karnych nakładanych przez:

1) funkcjonariuszy Inspekcji Weterynaryjnej - rozszerzono katalog kar w związku ze zmianą ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856, z późn. zm.);

2) Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa - ograniczono katalog kar w związku ze zmianą wprowadzoną w ustawie z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2012 r. poz. 1512, z późn. zm.);

3) Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - ograniczono katalog kar w związku ze zmianą wprowadzoną w ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868, z późn. zm.);

4) Inspekcji Ochrony Środowiska - zmodyfikowano katalog kar w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz. U. z 2015 r. poz. 881, z późn. zm.) i ustawy dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1688) oraz ze zmianami w czterech innych ustawach.



Określono zakres kwartalnej informacji o wykorzystaniu środków Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego

Nowe rozporządzenie określa zakres kwartalnej informacji o wykorzystaniu środków Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego składanej przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ministrowi właściwemu do spraw turystyki oraz ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych. Dotychczas nie było regulacji w obszarze, który został unormowany powyższym rozporządzeniem. Nowy akt prawny stanowi realizację upoważnienia wprowadzonego do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 187) na mocy ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o usługach turystycznych oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1334).

Kwartalna informacja składana przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny właściwym ministrom będzie zawierała dane na temat funkcjonowania tzw. II filaru zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, w szczególności dotyczące wpływów do Funduszu oraz wydatków Funduszu. W takim dokumencie znajdą się w szczególności informacje o przekazywanych przez marszałków województw kosztach powrotu klientów z imprezy turystycznej do miejsca wyjazdu lub planowanego powrotu z imprezy turystycznej w sytuacjach, gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny wbrew obowiązkowi nie zapewni tego powrotu.

Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie zakresu kwartalnej informacji o wykorzystaniu środków Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego składanej przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (Dz. U. 2016 r. poz. 1893) weszło w życie w dniu 26 listopada 2016 r. Konieczność wejścia w życie rozporządzenia wraz z ustawą o zmianie ustawy o usługach turystycznych oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych przemawiała za odstąpieniem od wynikającej z postanowień uchwały Rady Ministrów z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie zaleceń ujednolicenia terminów wejścia w życie niektórych aktów normatywnych (M. P. poz. 205) zasady ustalania na dzień 1 stycznia albo 1 czerwca daty wejścia w życie przepisów określających warunki prowadzenia działalności gospodarczej.

 

Ustalony w ustawie z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2014 r., poz. 1446 ze zm.) katalog form ochrony zabytków na chwilę obecną przewiduje w tym zakresie takie rozwiązania, jak wpis do rejestru zabytków, uznanie za pomnik historii, utworzenie parku kulturowego oraz ustalenia ochrony zawarte m.in. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie ustawy z 10 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o muzeach (Dz. U. poz. 1330) katalog ten zostanie poszerzony o wpis na Listę Skarbów Dziedzictwa.

Nowelizacja powierza ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego prowadzenie Listy, jak i dokonywanie na niej wpisów zabytków o szczególnej wartości dla dziedzictwa kulturowego, przy czym mogą one być dokonywane z urzędu lub na wniosek osoby będącej właścicielem zabytku ruchomego.

Skutkiem wpisu zabytku ruchomego na Listę będzie powstanie określonych obowiązków i uprawnień po stronie dysponenta zabytkiem. Wśród obowiązków można wymienić przykładowo konieczność informowania ministra o zmianie miejsca przechowywania zabytku, o przejściu prawa własności czy o uszkodzeniu lub zniszczeniu zabytku. Zabytek wpisany na Listę powinien być również udostępniany w celu przeprowadzenia nad nim badań. Powinien być on w odpowiedni sposób zabezpieczony na wypadek kradzieży, pożaru i innych zagrożeń. W tym zakresie można będzie ubiegać się o przyznanie dotacji celowej na pokrycie kosztów odpowiedniego zabezpieczenia, a także o zapewnienie przechowywania zabytku w odpowiednio przygotowanym pomieszczeniu państwowej instytucji kultury.

Z wpisem zabytku na Listę będzie się również wiązać zakaz wywozu go za granicę na stałe, jak i zakaz wydania w stosunku do niego wielokrotnego pozwolenia na czasowy wywóz za granicę.

Duża część przepisów ustawowych odnoszących się do zabytków rejestrowych znajdzie zastosowanie w przypadku zabytków wpisanych na Listę. Podobne będą przykładowo wymagania w zakresie prowadzonych prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich, jak i warunki przyznania dotacji na przeprowadzenie takich prac.

W zakresie ustawy z 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. 2012 r., poz. 987 ze zm.) ustawa nowelizująca wprowadza zmianę polegającą na uzależnieniu dopuszczalności skreślenia muzealium będącego zabytkiem z inwentarza muzeum od wpisania go do rejestru zabytków.

Nowelizacja wchodzi w życie z dniem 25 listopada 2016 r.

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl,

Zmiana zasad wypłat świadczeń z pomocy społecznej już od stycznia 2017 r.

Obliczanie janosikowego od województw na dotychczasowych zasadach przez kolejne trzy lata

Jest nowe  rozporządzenie dotyczące zmian w systemie CEPIK 2.0

Prezydent podpisał nowelizację ustawy o dochodach JST

 

Zapewnienie zgodności przepisów krajowych z unijną regulacją dotyczącą podpisu elektronicznego i innych form identyfikacji elektronicznej to główne cele opublikowanej właśnie ustawy o usługach zaufania i identyfikacji elektronicznej.

Od 1 lipca obowiązuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 910/2014 z 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 257 z 28.07.2014, s. 73), zwane rozporządzeniem eIDAS. W akcie tym uregulowano kwestie związane z podpisem elektronicznym oraz innymi instrumentami służącymi do identyfikacji elektronicznej, takimi przykładowo jak pieczęć elektroniczna, doręczenia elektroniczne czy elektroniczne znaczniki czasu.

Zgodność krajowej regulacji z rozporządzeniem eIDAS ma zagwarantować ustawa z 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1579). Akt ten skupia się głównie na kwestiach związanych z e-podpisem oraz elektronicznym znakowaniem czasu. Dotychczas nieuregulowane na poziomie krajowym formy identyfikacji elektronicznej mają być ujęte w odrębnym akcie prawnym.

Jedną ze zmian wprowadzanych przez ustawę jest zastąpienie dotychczas używanych w krajowym porządku prawnym terminów, takich jak bezpieczny podpis elektroniczny oraz bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, używanymi przez rozporządzenie unijne pojęciami „zaawansowany podpis elektroniczny” oraz „kwalifikowany podpis elektroniczny”. Kwalifikowany znacznik czasu będzie zaś odpowiednikiem obecnie używanego znakowania czasem.

Ważnym aspektem poruszanym w ustawie jest przygotowane przepisów, które umożliwią stosowanie krajowych podpisów elektronicznych na terenie całej Unii Europejskiej. Rozporządzenie eIDAS przewiduje w tym zakresie konieczność zapewnienia skutecznego wykorzystania środka identyfikacji wydanego w jednym z państw członkowskich UE lub EOG. W tym celu nowa ustawa nakłada na ministra właściwego do spraw informatyzacji obowiązek zapewnienia funkcjonowania tzw. krajowego węzła identyfikacji – punktu sprzężenia infrastruktury krajowej z infrastrukturą pozostałych państw, w których znajdzie zastosowanie rozporządzenie eIDAS. Innym zadaniem ministra będzie sprawowanie nadzoru nad podmiotami świadczącymi usługi zaufania. Będzie on również dokonywał wpisu przedsiębiorców do rejestru dostawców usług zaufania, co jest z kolei podstawą do wydania im certyfikatów do weryfikacji zaawansowanych podpisów elektronicznych.

Ustawa określa obowiązki kwalifikowanych dostawców usług zaufania. Muszą oni przykładowo zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone odbiorcom usług zaufania. Będzie na nich ciążyć również obowiązek zachowania w tajemnicy informacji i danych uzyskiwanych podczas świadczenia usługi zaufania.

Nowa ustawa uchyli ustawę z 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262 ze zm.). Dokona również zmian w szeregu innych ustaw, m.in. w celu dostosowania przepisów do nowej terminologii, zgodnej z przepisami rozporządzenia eIDAS. Zmianie ulegnie m.in. ustawa z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. 2014 r. poz. 1114 ze zm.) - wykorzystywany dotychczas podpis systemowy ePUAP zostanie zastąpiony pieczęcią elektroniczną, zaś potwierdzenie profilu ePUAP będzie mogło być dokonane samodzielnie przez osobę fizyczną dysponującą kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 7 dni od jej publikacji, z wyjątkiem niektórych przepisów dotyczących funkcjonowania krajowego węzła identyfikacji, które będą obowiązywać od 29 września 2018 r.

Opracowanie: Andrzej Perzyna, RPE WK

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl, stan z dnia 2 października 2016 r.

Kandydata na sędziego można skierować na EKG, EEG, RTG